✝
🕮
İncil Tanrı Sözü Değil Mİ?
Kutsal Kitap İncil, milyarlarca Hristiyan için temel bir metin olrak kabul edilir; tümüyle Tanrı'nın sözü olarak kabul eder ve günlük yaşamdan teolojik tartışmalara kadar rehberlik eder.
Elçi Pavlusun yazdığı 2. Timoteos 3:16-17'de belirttiği üzere, "Kutsal Yazıların tümü Tanrı esinlemesidir ve öğretmek, azarlamak, yola getirmek, doğruluk konusunda eğitmek için yararlıdır; öyle ki, Tanrı adamı her iyi iş için donatılmış olarak yetkin olsun." (İtalik göze güzel gelmiyor mu sizce?! 😊)
Bu ayetler, İncil'in Tanrı'nın ilhamıyla yazıldığını vurgular. Ancak bu ilham edilmişlik, İncil'deki her kelimenin doğrudan Tanrı'nın ağzından çıkan bir vahiy olduğu anlamına gelmez. İncil; bir tarih kitabı, şiir derlemesi, mektup koleksiyonu ve peygamberlik metinleri toplamıdır. İçinde insan konuşmaları, tarihsel olaylar, hatta
İncil, Tanrı sözü değil tümüyle; ne yazık ki belirli Muhafazakar Hristiyan grupları tarafından Tanrı'dan bile önce gelen bir put haline günümüzde gelmiştir. Tanrı ile aranıza koyduğunuz her şey (put)tur ve bu puta İncil bile dâhil olabilir.
Tanrı’ya dair bir bakış açısıyla bakıldığında bu gerçek açıkça görülür; ancak ne yazık ki, benim gibi liberal ve ilerici düşünenlerin sayısı bu günlerde oldukça az. Kiliseler, artık yalnızca inanç için değil, pazar günlerini geçirecek bir mekân arayanların uğrak yeri haline gelmiş durumda. Çoğu insan, derin bir manevi arayıştan ziyade onlara aktarılan doğruluğu sorguya muhtaç, alışkanlık ya da sosyal bir ritüel için orada bulunuyormuş durumunda.
Bu yanlış anlama, genellikle İncil'i literal(kelimesi kelimesine) bir şekilde okuma eğiliminden kaynaklanır. Bazıları, İncil'deki her ifadenin Tanrı'nın emri veya onayı olduğunu düşünür, bu da teolojik çelişkiler yaratabilir. Örneğin, eğer Şeytan'ın sözleri Tanrı sözü olarak kabul edilirse, İncil'in tutarlılığı sorgulanır.
Bu haftaki yazımda, geçen hafta muhafazakâr bir Protestan kilisesinde görüşlerime karşı çıkan cemaatle yaşadığım bir tartışmadan hareketle, tezimi İncil'den doğrudan alıntılarla destekleyerek aktaracağım. Amacım, okuyucuları İncil'i bağlam içinde okumaya ikna etmektir; çünkü bu yaklaşım, İncil'in mesajını daha derin, tutarlı ve anlamlı kılar.
İncil'in Tanrı'nın doğrudan vahyi olmayan unsurlarını üç kategoride böldüm: Derinlemesine İnceleme çalıştım. Tabii bu kötü dünyada da yapacağım çok iş olduğundan çok vaktim olmadığımdan şimdilik bulabildiğim örnekleri paylaşıyorum. 😁
Şeytan'ın sözleri, kötü insanların yalanları ve peygamberlerin kişisel görüşleri. Her kategori, birden fazla örnekle desteklenecek ve bağlamı açıklamaya çalıştım. Bu yazdığım örnekler, İncil'in gerçeği dürüstçe kaydettiğini, ancak her şeyi onaylamadığını gösterir.
İncil, Şeytan'ı aktif bir karakter olarak sunar ve onun sözlerini kaydeder. Bu sözler, ayartma ve yalan içerir; Tanrı'nın sözü olamazlar. İncil, bunları kaydederek günahın doğasını ve Tanrı'nın planını aydınlatır.
Yaratılış 3:1-5 (Yılanın Havva'yı Ayartması, Eski Ahit): Cennet Bahçesi'nde geçen bu olay, günahın girişini anlatır. Şeytan, yılan kılığında Havva'ya yaklaşır:
"Yılan kadına, 'Tanrı gerçekten, Bahçedeki ağaçların hiçbirinin meyvesini yemeyeceksiniz diye mi buyurdu?' diye sordu. Kadın, 'Bahçedeki ağaçların meyvelerinden yiyebiliriz' diye yanıtladı. 'Ama bahçenin ortasındaki ağacın meyvesi konusunda, Yiyecek olursanız ölürsünüz diyerek, Tanrı, Onu yemememizi, ona dokunmamamızı buyurdu.' Yılan, 'Kesinlikle ölmezsiniz' dedi. 'Çünkü Tanrı biliyor ki, o ağacın meyvesini yediğinizde gözleriniz açılacak, iyiyle kötüyü bilerek Tanrı gibi olacaksınız.'"
Şeytan'ın "Kesinlikle ölmezsiniz" ifadesi, doğrudan bir yalandır (Yuhanna 8:44'te Şeytan "yalancıdır ve yalanın babasıdır" denir). İncil bunu kaydederek, insanın düşüşünü açıklar, ancak bu sözleri Tanrı'nın vahyi olarak sunmaz. Eğer her şey Tanrı sözü olsaydı, bu yalan da kutsal kabul edilirdi – ki bu mantıksızdır.
Eyüp (Eski Ahit'ten de benzer bir örnek) 1:9-11 ve 2:4-5 (Şeytan'ın Tanrı'ya Meydan Okuması): Eyüp'ün hikayesinde Şeytan, Tanrı'yla konuşur:
"Şeytan, 'Eyüp boş yere mi Tanrı'dan korkuyor?' diye yanıtladı. 'Onu, ev halkını, sahip olduğu her şeyi sen çitle çevirip korumadın mı? Elleriyle yaptığı her şeyi bereketli kıldın. Sürüleri bütün ülkeyi doldurdu. Ama elini uzatır, her şeyine dokunursan, yüzüne karşı söver sana.' " (Eyüp 1:9-11)
Ve devamında: "Şeytan, 'Cana can' diye yanıtladı. 'İnsan canı uğruna her şeyini verir. Elini uzat da, onun kemiklerine, bedenine dokun, bak, yüzüne karşı söver mi sövmez mi?' " (Eyüp 2:4-5)
Bu diyalog, Şeytan'ın kışkırtmasını gösterir. İncil, bunu Eyüp'ün sadakatini ve Tanrı'nın egemenliğini vurgulamak için kaydeder, ancak Şeytan'ın sözleri Tanrı'nın onayı değildir. Bu, İncil'in teolojik derinliğini artırır.
Matta 4:1-11 (İsa'nın Çölde Ayartılması): Şeytan, İsa'yı ayartır:
"Sonra İblis Onu kutsal kentin üstüne çıkarıp tapınağın tepesine kondurdu. 'Tanrı'nın Oğlu'ysan, at kendini aşağı!' dedi. 'Çünkü yazılmıştır: Tanrı, senin için meleklerine buyruk verecek. Ayakların bir taşa çarpmasın diye Seni elleri üzerinde taşıyacaklar.'" (Matta 4:5-6)
Şeytan, İncil ayetlerini (Mezmurlar 91:11-12) çarpıtır. İsa, buna doğru ayetlerle yanıt verir. Bu, İncil'in kendi metnini bile kötüye kullanabileceğini gösterir; Şeytan'ın sözleri burada Tanrı sözü değildir. Yere düşen İncili kaldırıp öpmenize gerek yok, değil mi? Birilerine taş 😋
İncil, insan günahını gizlemez; yalanlar ve kötü konuşmaları kaydeder. Bu, İncil'in dürüstlüğünü gösterir.
Yaratılış 3:12 (Adem'in Yalanı, Eski Ahit): Adem, Tanrı'ya yalan söyler:
"Adam, 'Yanıma verdiğin kadın ağacın meyvesini bana verdi, ben de yedim' diye yanıtladı."
Adem, suçu Havva'ya atar – bu bir savunma yalanıdır. İncil bunu kaydederek, insan doğasının zayıflığını gösterir.
Yargıçlar 3:19-23 (Ehut'un Yalanı): Ehut, Moab Kralı'na:"Ey kral, sana gizli bir haberim var."
Bu yalan, bir suikast için kullanılır. İncil, İsrail'in kurtuluşunu anlatır, ancak yalanı onaylamaz.
Elçilerin İşleri 5:1-11 (Ananias ve Safira'nın Yalanı):
"Hananya adında bir adam, karısı Safiranın onayıyla bir mülk sattı, paranın bir kısmını kendine saklayarak gerisini getirip elçilerin buyruğuna verdi. Karısının da olup bitenlerden haberi vardı. Petrus ona, "Hananya, nasıl oldu da Şeytana uydun, Kutsal Ruha yalan söyleyip tarlanın parasının bir kısmını kendine sakladın?" dedi. "Tarla satılmadan önce sana ait değil miydi? Sen onu sattıktan sonra da parayı dilediğin gibi kullanamaz mıydın? Neden yüreğinde böyle bir düzen kurdun? Sen insanlara değil, Tanrıya yalan söylemiş oldun." Hananya bu sözleri işitince yere yıkılıp can verdi. Olanları duyan herkesi büyük bir korku sardı.
Yalana ceza gelir, ancak yalan Tanrı sözü değildir.
Peygamberler, Tanrı'nın ilhamıyla yazar, ancak bazı ifadeler kişisel olur.
1. Korintliler 7:6,10,12,25,40 (Pavlus'un Ayrımı): Pavlus, "Rab'den" ve "kendi" görüşlerini ayırır.
Örneğin:
"Ötekilere gelince –Rab değil– ben diyorum ki..." (7:12)
Bu, İncil'in insan unsurunu kabul ettiğini gösterir.
Diğer bir ayette yine: 9. Galatyalılar 5:2 ''Bakın, ben Pavlus size diyorum ki, sünnet olursanız Mesih'in size hiç yararı olmaz.''
2. Korintliler 11:17 (Pavlus'un "Aptalca" Konuşması):
"Şimdi söylediklerimi Rab adına söylemiyorum, aptalca davranarak söylüyorum."
Analiz: Pavlus, ironik konuşur; bu Tanrı vahyi değildir.
İncil'in ilham edilmişliği, 2. Petrus 1:20-21'de açıklanır: "Öncelikle şunu bilin ki, Kutsal Yazılar'daki hiçbir peygamberlik sözü kimsenin özel yorumu değildir. Çünkü hiçbir peygamberlik sözü insan isteğinden doğmadı. İnsanlar Kutsal Ruh tarafından yöneltilerek Tanrı'dan gelen sözleri söylediler." Bu, İncil'in Tanrı rehberliğinde yazıldığını, ancak tür çeşitliliğini (tarih, şiir) dikkate almayı gerektirir. Teologlar gibi Wayne Grudem, İncil'in "sözel ilham" olduğunu savunur: Her kelime ilhamlıdır, ancak bağlamı anlamak şarttır. Yanlış anlama, fundamentalizme yol açar; doğru yaklaşım, İncil'i bütünsel okumaktır.
Analiz yapabildiklerim bu kadar bu ayetleri çeşitlendirmek mümkün. Sonuç olarak, İncil Tanrı sözü , değil mi? - İncil'de geçen her şey Tanrı sözü değildir; ancak İncil'in tamamı Tanrı'nın gerçeğini iletir. Örnekler, İncil'in dürüst bir kayıt olduğunu gösterir. Okuyucuyu ikna etmek için: İncil'i bağlamla okuyup, teolojik kaynaklara başvurmak önemlidir. Bu, inancınızı güçlendirir ve Tanrı'nın mesajını netleştirir, Esenlikler.
Kitabı Mukaddes Şirketi. Kutsal Kitap: Eski ve Yeni Antlaşma. İstanbul: Kitabı Mukaddes Şirketi, 2001.
Grudem, Wayne. Systematic Theology: An Introduction to Biblical Doctrine. Grand Rapids: Zondervan, 1994.
Enns, Peter. The Bible Tells Me So: Why Defending Scripture Has Made Us Unable to Read It. San Francisco: HarperOne, 2014.
McGrath, Alister. Christian Theology: An Introduction. Oxford: Wiley-Blackwell, 2011.
İncil'in ilham edilmesi üzerine: https://www.gotquestions.org/Turkce/Kutsal-Kitap-ilham.html
Ek teolojik tartışmalar: https://bible.org/seriespage/4-bible-word-god
2. Korintliler 11:17 (Pavlus'un "Aptalca" Konuşması):
"Şimdi söylediklerimi Rab adına söylemiyorum, aptalca davranarak söylüyorum."
Analiz: Pavlus, ironik konuşur; bu Tanrı vahyi değildir.
İncil'in ilham edilmişliği, 2. Petrus 1:20-21'de açıklanır: "Öncelikle şunu bilin ki, Kutsal Yazılar'daki hiçbir peygamberlik sözü kimsenin özel yorumu değildir. Çünkü hiçbir peygamberlik sözü insan isteğinden doğmadı. İnsanlar Kutsal Ruh tarafından yöneltilerek Tanrı'dan gelen sözleri söylediler." Bu, İncil'in Tanrı rehberliğinde yazıldığını, ancak tür çeşitliliğini (tarih, şiir) dikkate almayı gerektirir. Teologlar gibi Wayne Grudem, İncil'in "sözel ilham" olduğunu savunur: Her kelime ilhamlıdır, ancak bağlamı anlamak şarttır. Yanlış anlama, fundamentalizme yol açar; doğru yaklaşım, İncil'i bütünsel okumaktır.
Analiz yapabildiklerim bu kadar bu ayetleri çeşitlendirmek mümkün. Sonuç olarak, İncil Tanrı sözü , değil mi? - İncil'de geçen her şey Tanrı sözü değildir; ancak İncil'in tamamı Tanrı'nın gerçeğini iletir. Örnekler, İncil'in dürüst bir kayıt olduğunu gösterir. Okuyucuyu ikna etmek için: İncil'i bağlamla okuyup, teolojik kaynaklara başvurmak önemlidir. Bu, inancınızı güçlendirir ve Tanrı'nın mesajını netleştirir, Esenlikler.
Tanrı, sevgi ve ışık ile kalın! ✨
Yazar Hakkında
Can USTA, Liberal-ilerici Protestan Hristiyandır. Kendisi inanç, sosyal adalet ve özgürlük konularına odaklanan bir blog yazarıdır. Hristiyanlık, Liberal-ilerici Hristiyanlık, insan hakları ve toplumsal eşitlik üzerine yazılar kaleme alarak okuyuculara kapsayıcı bir bakışaçısını sunar. Sevgi, hoşgörü ve adaletin inançla nasıl bütünleştiğini anlatan içerikleriyle ilham vermeyi amaçlar.
Hür ve İlerici Protestanlar Topluluğu kurucusu Can Usta
Kaynakça
Kitabı Mukaddes Şirketi. Kutsal Kitap: Eski ve Yeni Antlaşma. İstanbul: Kitabı Mukaddes Şirketi, 2001.
Grudem, Wayne. Systematic Theology: An Introduction to Biblical Doctrine. Grand Rapids: Zondervan, 1994.
Enns, Peter. The Bible Tells Me So: Why Defending Scripture Has Made Us Unable to Read It. San Francisco: HarperOne, 2014.
McGrath, Alister. Christian Theology: An Introduction. Oxford: Wiley-Blackwell, 2011.
İncil'in ilham edilmesi üzerine: https://www.gotquestions.org/Turkce/Kutsal-Kitap-ilham.html
Ek teolojik tartışmalar: https://bible.org/seriespage/4-bible-word-god
