İSA MESİH AYRICA BİR ÖĞRETMEN DE
Benim iman ettiğim İsa Mesih, ne bir kurumun başıdır ne de bir geleneğin simgesidir. O yoksulların, dışlananların, hor görülenlerin dostudur. Muhafazakârlık dini mezheplerin yücelttiği soğuk kurallar, hiyerarşiler ve dışlayıcı yapılar, benim inandığım İsa öğretmenin öğretişiyle taban tabana zıttır.
Katolik, Ortodoks ve muhafazakârlık Protestan mezheplerin çoğunlukla, Tanrı’nın sevgisini belli sınırlar içine hapseder. Kimin “kurtulabileceğine”, kimin “ruhani olabileceğine” karar vermeye çalışırlar. Kadınları, LGBT bireyleri, göçmenleri, diğer din mensuplarını ve farklı düşünen kesimleri bu yapıların bazıları çeşitli konularda dışlarlar. Oysa İncil bize başka bir İsa gösterir: herkesin öğretmeni İsa Mesihi.
İsa Mesih sadece bir Kurtarıcı değil, aynı zamanda bir Öğretmen, bir rehber ve yaşayan örnektir. Onun yaşamı ve öğretileri yalnızca ölümde değil, yaşamda da bize yol gösterir.
Bu haftaki yazımda neden bu geleneksel yapıların dışlayıcılığına karşı olduğumu anlatacağım ve bunu Kutsal Kitap’ta yer alan ayetlerle temellendirmeye çalışıp sizlere de paydaşlık sunmak istiyorum.
İncil'in açık mesajı şudur: Tanrı’nın krallığı herkese açıktır. İsa Mesih, ötekileştirilenlerle birlikteydi; yoksullarla, f*hişelerle, vergi toplayıcılarla, Samiriyelilerle, hastalarla, göçmenlerle ve günahkârlarla… Onları iyileştirdi, onlara dokundu ve onlarla aynı sofrada oturdu.
Ben doğru kişileri değil, günahkârları tövbeye çağırmaya geldim.” (Luka 5:32)
Nitekim İnsanoğlu, kaybolanı arayıp kurtarmak için geldi.” (Luka 19:10)
Ne var ki Katolik, Ortodoks ve bazı muhafazakâr Protestan yapılar, kadınları ruhbanlıktan dışladılar; LGBT bireyleri günahkâr ilan ettiler; göçmenleri ötekileştirdiler; yoksulları görmezden geldiler; farklı inançlara sahip olanları düşman saydılar. Oysa İsa Mesihin çağrısı dışlamak değil, kapsamak üzerinedir.
İsa Mesih sadece bir Kurtarıcı değil, aynı zamanda bir Öğretmen, bir rehber ve yaşayan örnektir. Onun yaşamı ve öğretileri yalnızca ölümde değil, yaşamda da bize yol gösterir.
Bu haftaki yazımda neden bu geleneksel yapıların dışlayıcılığına karşı olduğumu anlatacağım ve bunu Kutsal Kitap’ta yer alan ayetlerle temellendirmeye çalışıp sizlere de paydaşlık sunmak istiyorum.
İncil'in açık mesajı şudur: Tanrı’nın krallığı herkese açıktır. İsa Mesih, ötekileştirilenlerle birlikteydi; yoksullarla, f*hişelerle, vergi toplayıcılarla, Samiriyelilerle, hastalarla, göçmenlerle ve günahkârlarla… Onları iyileştirdi, onlara dokundu ve onlarla aynı sofrada oturdu.
Ben doğru kişileri değil, günahkârları tövbeye çağırmaya geldim.” (Luka 5:32)
Nitekim İnsanoğlu, kaybolanı arayıp kurtarmak için geldi.” (Luka 19:10)
Ne var ki Katolik, Ortodoks ve bazı muhafazakâr Protestan yapılar, kadınları ruhbanlıktan dışladılar; LGBT bireyleri günahkâr ilan ettiler; göçmenleri ötekileştirdiler; yoksulları görmezden geldiler; farklı inançlara sahip olanları düşman saydılar. Oysa İsa Mesihin çağrısı dışlamak değil, kapsamak üzerinedir.
Muhafazakar ve fundamentalist yapılar, genellikle Tanrı sevgisini değil, yasayı öncelerler. Kimin doğru, kimin yanlış yaşadığına, kimin kiliseye girmeye "layık" olduğuna karar veren katı normlar oluştururlar. Oysa İsa bunu açıkça eleştirmiştir.
..., ‘Ben kurban değil, merhamet isterim’ sözünün anlamını öğrenin. Çünkü ben doğru kişileri değil, günahkârları çağırmaya geldim.” (Matta 9:13)
Sevmeyen kişi Tanrı'yı tanımaz. Çünkü Tanrı sevgidir. (1. Yuhanna 4:8) Ve bu sevgi, kilise duvarlarını aşan, ahlaki yargıların ötesine geçen, herkesi kucaklayan bir sevgidir. Dinî otoritenin, kutsal kitap yorumlarının ya da geleneklerin, bu sevgiyi sınırlamasına izin verilmeyeceği düşüncesindeyim.
Katolik ve Ortodoks kiliseleri; papa, patrik, piskopos gibi hiyerarşik otoriteler etrafında şekillenir. Geleneksel Protestanlık ise zamanla farklı biçimlerde benzer hiyerarşiler üretmiştir. Ancak Kutsal Kitap’a göre kilise bir kurum değil, bir topluluktur.
“Nerede iki ya da üç kişi benim adımla toplanırsa, ben de orada, aralarındayım.” (Matta 18:20)
..., ‘Ben kurban değil, merhamet isterim’ sözünün anlamını öğrenin. Çünkü ben doğru kişileri değil, günahkârları çağırmaya geldim.” (Matta 9:13)
Sevmeyen kişi Tanrı'yı tanımaz. Çünkü Tanrı sevgidir. (1. Yuhanna 4:8) Ve bu sevgi, kilise duvarlarını aşan, ahlaki yargıların ötesine geçen, herkesi kucaklayan bir sevgidir. Dinî otoritenin, kutsal kitap yorumlarının ya da geleneklerin, bu sevgiyi sınırlamasına izin verilmeyeceği düşüncesindeyim.
Katolik ve Ortodoks kiliseleri; papa, patrik, piskopos gibi hiyerarşik otoriteler etrafında şekillenir. Geleneksel Protestanlık ise zamanla farklı biçimlerde benzer hiyerarşiler üretmiştir. Ancak Kutsal Kitap’a göre kilise bir kurum değil, bir topluluktur.
“Nerede iki ya da üç kişi benim adımla toplanırsa, ben de orada, aralarındayım.” (Matta 18:20)
Kilise; kadınlı erkekli, zengin fakir, farklı etnik kökenlerden, farklı cinsel yönelimlerden gelen herkesin birlikte eşitçe yürüdüğü bir beden olmalıdır. Artık ne Yahudi ne Grek, ne köle ne özgür, ne erkek ne dişi ayrımı var. Hepiniz Mesih İsa'da birsiniz. (Galatyalılar 3:28). Bu eşitliği bozan her yapı, Mesih’in ruhuna karşıdır.
Katolik ve Ortodoks kiliseler; sömürgecilikle, diktatörlüklerle, ataerkil düzenlerle tarihe baktığımızda sık sık işbirliği içinde olmuş, sosyal adalet mücadelesi yerine düzeni korumayı seçmiştir. Geleneksel Protestanlar da çoğu zaman kapitalist sistemlerle uyum içinde yaşamayı tercih etmişlerdir. Oysa İsa Mesihin mesajı açıkça toplumsaldır:
“Rab'bin Ruhu üzerimdedir.
Çünkü O beni yoksullara Müjde'yi iletmek için meshetti....” (Luka 4:18)
“...Ne mutlu size, ey yoksullar!
Çünkü Tanrı'nın Egemenliği sizindir. (Luka 6:20)
Bugün sosyal adalet, ırkçılıkla mücadele, mülteci hakları, kadın hakları, LGBT eşitliği ve çevre adaleti gibi konularda sessiz kalan her yapı, İsa Mesihin çağrısını kaçırmaktadır.
Katolik ve Ortodoks gelenekler çoğu zaman kendi mezheplerini “tek gerçek kilise” olarak tanımlar. Oysa Tanrı, insan yapımı mezheplerle sınırlanamaz. (Bana ortak bir toplantıda Ortodoks bir Hristiyan, 'Protestansın Hristiyan değilsin.' demişti.)
İncile baktığımızda: Yüce Tanrı kişiye ayrım yapmaz. Hangi ulustan olursa olsun, Ondan korkan ve doğruluğu yapan kişiyi kabul eder.
Buna ek olarak, İsa Mesih’in sevgisi, yalnızca Hristiyanlara değil; Müslümanlara, Yahudilere, ateistlere, agnostiklere ve arayış içinde olan herkese yöneliktir. Çünkü Tanrı’nın kutsal ruhu, her insana yeter.
Katolik ve Ortodoks kiliseler; sömürgecilikle, diktatörlüklerle, ataerkil düzenlerle tarihe baktığımızda sık sık işbirliği içinde olmuş, sosyal adalet mücadelesi yerine düzeni korumayı seçmiştir. Geleneksel Protestanlar da çoğu zaman kapitalist sistemlerle uyum içinde yaşamayı tercih etmişlerdir. Oysa İsa Mesihin mesajı açıkça toplumsaldır:
“Rab'bin Ruhu üzerimdedir.
Çünkü O beni yoksullara Müjde'yi iletmek için meshetti....” (Luka 4:18)
“...Ne mutlu size, ey yoksullar!
Çünkü Tanrı'nın Egemenliği sizindir. (Luka 6:20)
Bugün sosyal adalet, ırkçılıkla mücadele, mülteci hakları, kadın hakları, LGBT eşitliği ve çevre adaleti gibi konularda sessiz kalan her yapı, İsa Mesihin çağrısını kaçırmaktadır.
Katolik ve Ortodoks gelenekler çoğu zaman kendi mezheplerini “tek gerçek kilise” olarak tanımlar. Oysa Tanrı, insan yapımı mezheplerle sınırlanamaz. (Bana ortak bir toplantıda Ortodoks bir Hristiyan, 'Protestansın Hristiyan değilsin.' demişti.)
İncile baktığımızda: Yüce Tanrı kişiye ayrım yapmaz. Hangi ulustan olursa olsun, Ondan korkan ve doğruluğu yapan kişiyi kabul eder.
Buna ek olarak, İsa Mesih’in sevgisi, yalnızca Hristiyanlara değil; Müslümanlara, Yahudilere, ateistlere, agnostiklere ve arayış içinde olan herkese yöneliktir. Çünkü Tanrı’nın kutsal ruhu, her insana yeter.
İsa Öğretmen, sokakta, göçmen kamplarında, hapishanelerde, hastanelerde, terk edilmiş mahallelerde yaşayan bir İsa’dır. Benim İsam, insanları cinsiyetine, yönelimine, etnik kökenine ya da inancına göre ayırmaz. Benim İsam, kilise korolarında değil, dualarda değil hayatı boyunca dışlanmışların ağıt ve gözyaşlarında da yaşar.
Son olarak, bu sebepler ile dışlayıcı, statükocu ve otoriter hem kendi inanç grubum hem de diğer her bir inanç yapılarına karşı duruyorum. Çünkü İsa Öğretmenin yolu, ezilenle birlikte yürümektir. Ve bu yol tüm insanlık için özgürlük, sevgi ve adaletin yoludur.
Son olarak, bu sebepler ile dışlayıcı, statükocu ve otoriter hem kendi inanç grubum hem de diğer her bir inanç yapılarına karşı duruyorum. Çünkü İsa Öğretmenin yolu, ezilenle birlikte yürümektir. Ve bu yol tüm insanlık için özgürlük, sevgi ve adaletin yoludur.
Sen de bu yolda benimle beraber özgürce yürümek ister misin?
Blogumda daha fazla içerik için: https://hurveilericiprotestanlartoplulugu.blogspot.com/
Sorularınızı ve düşüncelerinizi paylaşmak için: canustaresmi@gmail.com
Güncel paylaşımlarımı ve düşüncelerimi X(Twitter) hesabımda da bulabilirsiniz: X (TWITTER) CAN USTA
KAYNAKÇA
1. https://lifehopeandtruth.com/god/who-is-jesus/jesus-the-teacher/
https://kutsalkitap.info.tr/(Yazı içerisinde 1. Ayet hariç diğer tüm ayetler)
Tanrı, sevgi ve ışık ile kalın! ✨
Yazar Hakkında
Can USTA, Liberal-ilerici Protestan Hristiyandır. Kendisi inanç, sosyal adalet ve özgürlük konularına odaklanan bir blog yazarıdır. Hristiyanlık, Liberal-ilerici Hristiyanlık, insan hakları ve toplumsal eşitlik üzerine yazılar kaleme alarak okuyuculara kapsayıcı bir bakışaçısını sunar. Sevgi, hoşgörü ve adaletin inançla nasıl bütünleştiğini anlatan içerikleriyle ilham vermeyi amaçlar.
Hür ve İlerici Protestanlar Topluluğu kurucusu Can Usta
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder